ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ

 ನನಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ನಾನು ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ  ವ್ಯಾಸಾಂಗ  ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಚಿಕ್ಕ ಬಾಗವನ್ನು ಓದಿದಾಗಲೆ. ಅವರ ಲೇಖನಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಮೂಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರು ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ತಾವು ಜೀವಿಸಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ತಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿ ಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಕುತೂಹಲ ಎಂಬ ವರವೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತೋ ಏನೋ  ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ: ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಲೋಕ

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಪ್ರಕೃತಿ' ಅಥವಾ 'ಪರಿಸರ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಅಪ್ರತಿಮ ಹೆಸರು ಕೆ. ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ. ಅವರು ಕೇವಲ ಕಥೆ-ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಲೇಖಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳನ್ನು, ಅಲ್ಲಿನ ಜೀವರಾಶಿಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಅಪ್ಪಟ ಪರಿಸರವಾದಿ. ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕಾಡು, ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಕೀಟ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ನಡುವಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ.

ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಭಂಡಾರವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿ

ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮರ-ಗಿಡಗಳು, ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ನಿಗೂಢವಾದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಜೀವಂತ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆ. ಅವರ ಕೃತಿಗಳಾದ 'ಪರಿಸರದ ಕಥೆ', 'ಕರ್ವಾಲೋ', 'ವಿಸ್ಮಯ' ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಲೋಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಡೆಯನಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಬೃಹತ್ ಜೀವಜಾಲದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಎಂಬುದು ಅವರ ದೃಢವಾದ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು.

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳೆಡೆಗಿನ ಕುತೂಹಲ

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಜಲಪಾತ ಅಥವಾ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಇರುವೆ, ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ, ಹಲ್ಲಿ, ಕಪ್ಪೆ ಅಥವಾ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಪಾಚಿಯಲ್ಲೂ ಆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಲು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು, ಅದೃಶ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಬದುಕನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತಂದರು.

ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ಸಂಘರ್ಷ

ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಕಾಡನ್ನು ಮತ್ತು ಪರಿಸರವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ತೇಜಸ್ವಿಯವರಿಗೆ ತೀವ್ರ ಕಳವಳವಿತ್ತು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಗಳ ನಾಶ, ಗಣಿಗಾರಿಕೆ, ಮತ್ತು ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಬೇಟೆಯು ಮನುಕುಲದ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವಿರುವುದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಮುಕ್ತವಾದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಆರಾಧಿಸಲು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸಲು ಕಲಿಸಿದರು. ಅವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂರುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಅಥವಾ ಮರವೂ ನಮಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ, ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾಣತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಅವರು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ನಿಜವಾದ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮ.